Wycieczka do Lumbini

Przegląd wycieczki do Lumbini

Krótkie wprowadzenie do wycieczki Lumbini

Lumbini położone jest u podnóża pasma Siwalik w dystrykcie Rupandehi, Lumbini, miejsce narodzin Buddy Jest jednym z najważniejszych miejsc pielgrzymkowych. W literaturze buddyjskiej wspomina się, że nowo narodzony Siddhartha zrobił siedem kroków i wygłosił epokowe przesłanie do cierpiącej ludzkości w ogrodzie Lumbini.

Piękny gaj sal w Ogrodzie Lumbini słynął z piękna zacienionych zakątków, bujnych zielonych drzew i kolorowych kwiatów.

Maja Devi, królowa króla Suddhodany z dynastii Sakya w Kapilavastu, w drodze do swojego rodzinnego miasta Devadaha (starożytne królestwo Koliya), przechodziła przez ogród Lumbini. Był miesiąc Vaisakha Poornima (dzień pełni księżyca w pierwszym miesiącu kalendarza nepalskiego) 623 roku p.n.e. Królowa przechadzała się po ogrodzie, zażywając kąpieli w Puskarini.

Po kąpieli przeszła 25 kroków na północ, gdzie poczuła bóle porodowe i podparła się gałęzią drzewa, rodząc świętego księcia.

Budda podkreślił znaczenie Lumbini na łożu śmierci: „Anando, w tym miejscu (Lumbini) narodził się Tathagata, jest to miejsce, które powinna odwiedzić i zobaczyć osoba oddana, gdyż powinno ono wywołać świadomość i zrozumienie natury przemijania.

W tym miejscu Ananda, który pielgrzymuje do (tej) świątyni, jeśli umrze z oddaniem w sercu podczas pielgrzymki, po (swojej) śmierci i rozpadzie ciała odrodzi się w dobrym miejscu, w szczęśliwym królestwie niebiańskim” (Mahaparinirvana Sutta).

Wycieczka po Lumbini – KRÓTKA HISTORIA LUMBINI

Dziś wierni i turyści z całego świata przybywają do Lumbini, ponadczasowego miejsca, gdzie starożytne zabytki gloryfikują miejsce narodzin Buddy Siakjamuniego i świadczą o pamiętnych wizytach słynnych dygnitarzy. Pielgrzymi głęboko zanurzają się w spokojnej, duchowej atmosferze Lumbini.

Słynny cesarz Maurya, Aśoka, pod przewodnictwem swojego nauczyciela duchowego Upagupty, odbył pielgrzymkę do tego świętego miejsca w 249 r. p.n.e. Wzniósł kamienny słup z inskrypcją wyraźnie głoszącą: „Hida Buddhe Jate Siakjamuni” (tutaj narodził się Budda Siakjamuni).

Przywiązywał wagę do kamienia nagrobnego i wzniósł kilka innych budowli, aby upamiętnić dokładne miejsce narodzin Buddy. Oddawał cześć drzewu narodzenia i kamieniowi nagrobnemu. Odwiedził również inne miejsca historyczne związane z Buddą w Kapilavastu, Ramagramie i Devadaha.

Słynni chińscy pielgrzymi – Tseng Tsai (IV w. n.e.), Fa-Hsien (V w. n.e.) i Hiuen Tsang (VII w. n.e.) odwiedzili Lumbini. Relacja z podróży Hiuen Tsanga zawiera szczegółowy opis Lumbini. Widział on pień drzewa Bożego Narodzenia, ćaityę, kolumnę Aśoki, świętą sadzawkę Puskarini, rzekę Telar (Oleistą) oraz źródła ciepłej i chłodnej wody.

Król Ripu Malla (1312 r. n.e.) z Karnali w zachodnim Nepalu odwiedził Lumbini i pozostawił po sobie ślad w postaci napisu „Om Mani Padme hum Ripu Malla ciranjayatu” na szczycie kolumny.

Związek Lumbini z Buddą powoli popadł w zapomnienie, a nazwa Lumbini stopniowo została zmieniona na Rummindei, a następnie na Rupandehi (obecna nazwa dystryktu).

W 1896 roku ówczesny generał Khadga Shumsher, gubernator Palpy, i dr Alois Führer, obiecujący archeolog w Indiach Brytyjskich, odkryli kolumnę Aśoki w Lumbini. Po ponownym odkryciu kolumny i odczytaniu jej inskrypcji, miejsce to przyciągnęło uwagę wielu archeologów i historyków.

W 1899 roku PC Mukherji przeprowadził wykopaliska. Zidentyfikował rzeźbę Narodzenia Pańskiego, a także pewne pozostałości konstrukcyjne w miejscu urodzenia i wokół niego. W latach 1930. XX wieku generał Keshar Shumsher przeprowadził zakrojone na szeroką skalę prace wykopaliskowe w kompleksie świątynnym Lumbini i zasypał stanowisko archeologiczne, aby wzmocnić świątynię Maya Devi.

Pielgrzymka ówczesnego Sekretarza Generalnego ONZ, U. Thanta, do Lumbini w 1967 roku stała się kamieniem milowym w niedawnej historii rozwoju Lumbini. Głęboko poruszony świętością Lumbini, U.

Thant omówił tę sprawę z ówczesnym królem Mahendrą i zasugerował rządowi Nepalu, aby rozwinął Lumbini jako międzynarodowe centrum pielgrzymkowe i turystyczne. W 1970 roku pomógł również w utworzeniu Międzynarodowego Komitetu Rozwoju Lumbini, złożonego z 15 państw członkowskich, który wspierał Lumbini poprzez zaangażowanie Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Światowej sławy architekt, prof. Kenzo Tange z Japonii, otrzymał zadanie zaprojektowania planu generalnego systematycznego rozwoju Lumbini.

Od 1972 roku za prowadzenie wykopalisk, badań i prac konserwacyjnych odpowiada Departament Archeologii Nepalu (DoA). Po utworzeniu Lumbini Development Trust (LDT) w 1985 roku kontynuowano prace rozwojowe w Lumbini, w tym wykopaliska i prace konserwacyjne kompleksu sakralnego.

W latach 1990. XX wieku LDT, DoA i Japońska Federacja Buddyjska przeprowadziły wykopaliska w kompleksie Maya Devi.

POMNIKI LUMBINI:

Ogród Lumbini stał się miejscem pielgrzymek wkrótce po Mahaparinirwanie Pana Buddy. Wokół świętego miejsca narodzin Buddy rozwinął się klasztor. Miejsce narodzin było najważniejszym punktem w całej Ziemi Świętej. Lumbini przyciągnęło uwagę hojnych wyznawców, którzy wznieśli budowle na cześć wielkiego mistrza.

Budowle te miały charakter religijny, podobnie jak kompleks religijny. Powstała też osada miejska, która miała zaspokoić rosnące potrzeby społeczności religijnej odwiedzającej lub mieszkającej w kompleksie sakralnym.

ŚWIĄTYNIA MAJÓW DEVI W Lumbini

Świątynia MayaDevi jest sercem wszystkich zabytków tego świętego miejsca. Kompleks nosi również ślady kilku warstw konstrukcyjnych na przestrzeni wieków. Głównym obiektem kultu jest tu rzeźba Narodzenia Pańskiego.

Odrestaurowana świątynia MayaDevi została ponownie otwarta 16 maja 2003 roku, w 2547. rocznicę urodzin Buddy. Rząd Nepalu i LDT wspólnie odrestaurowały świątynię. Parter stanowiły pozostałości fundamentów wczesnej świątyni MayaDevi, datowanej na III wiek p.n.e. Sanktuarium to miejsce narodzin Buddy w świątyni.

KAMIEŃ ZNACZNIKOWY

Ten kamienny konglomerat, znajdujący się głęboko w sanktuarium, dokładnie wskazuje miejsce narodzin Buddy, odkryte po drobiazgowych wykopaliskach starej świątyni MayaDevi w 1996 roku.

Kamień nagrobny został znaleziony w tej samej odległości i kierunku, o którym wspominał Hiuen Tsang, chiński podróżnik, w swojej relacji z podróży. Wymiary kamienia nagrobnego to 70 cm x 40 cm x 10 cm.

RZEŹBA BOŻEGO NARODZENIA

Wizerunek Mai Devi, znany również jako rzeźba Narodzenia, pochodzi z IV wieku n.e. i przedstawia scenę narodzin, w której Maja Devi trzyma prawą ręką gałąź drzewa, aby podeprzeć się w czasie porodu. Obok niej stoi Gautami Prajapati, jej młodsza siostra, w pozycji podtrzymującej. Nowo narodzony książę Siddhartha stoi wyprostowany na cokole z lotosu, a dwie niebiańskie postacie go przyjmują.

PUSKARINI, STAW OSTROGOWY

Niedaleko kolumny Aśoki, po stronie południowej, znajduje się święty staw Puskarini, w którym Maja Devi wykąpała się tuż przed narodzinami księcia Siddharthy, a niemowlę, jak się uważa, udzieliło pierwszej kąpieli oczyszczającej. Staw ma tarasowe schody i jest wykończony pięknie ułożonymi warstwami cegieł.

FILAR ASOKAN

Historyczna kolumna została wzniesiona przez cesarza Asiokę w 249 roku p.n.e. i zawiera pierwszy epigraficzny dowód dotyczący miejsca narodzin Buddy. Jest to najcenniejszy zabytek i autentyczny dokument historyczny dotyczący miejsca narodzin Buddy w Lumbini.

Inskrypcja wyryta przez cesarza Aśokę zachowała się w nienaruszonym stanie i świadczy o autentyczności miejsca urodzenia. Tekst zapisany pismem brahmi i językiem pali przetłumaczono następująco:

Król Piyadasi (Aśoka), ukochany bogów, w dwudziestym roku panowania osobiście złożył królewską wizytę. Tutaj urodził się Budda Siakjamuni, dlatego czczono kamień (miejsce narodzin) i wzniesiono kamienny filar. Ponieważ władca urodził się tutaj, podatek z wioski Lumbini został obniżony do (tylko) jednej ósmej.

PLAN GŁÓWNY LUMBINI

W 1978 roku Plan Generalny opracowany przez prof. Tange został sfinalizowany i zatwierdzony przez rząd Nepalu oraz Organizację Narodów Zjednoczonych. W międzyczasie rząd Nepalu był bezpośrednio zaangażowany w planowanie i rozwój Lumbini poprzez utworzenie Komitetu Rozwoju Lumbini.

Komitet pozyskał niezbędne grunty, przeniósł wsie i rozpoczął rozwój podstawowej infrastruktury, w tym programy zalesiania na planowanym obszarze. W ten sposób plan zagospodarowania przestrzennego zmienił oblicze Lumbini. W 1985 roku weszła w życie ustawa o Lumbini Development Trust, na mocy której utworzono Lumbini Development Trust (LDT).

Obecnie Trust odpowiada za realizację planu generalnego i całościowy rozwój Lumbini, a także innych buddyjskich miejsc kultu: Kapilavastu, Devadaha i Ramagrama.

KONCEPCJA PLANU GŁÓWNEGO

Plan generalny obejmuje obszar 1×3 mil kwadratowych, składający się z trzech stref o powierzchni mili kwadratowej każda. Te trzy strefy są połączone ścieżkami i kanałem, co to jest?

a)Święty Ogród

Centralnym punktem projektu Tange jest święty Ogród, położony w południowej części kompleksu. Nadrzędnym celem projektu jest stworzenie atmosfery duchowości, pokoju, powszechnego braterstwa i bezprzemocy, zgodnej z duchem czasu i przesłaniem Buddy dla świata. Święty ogród chroni starożytne zabytki w centrum, otoczone świeżo odrestaurowaną atmosferą spokojnego, bujnego lasu i zbiorników wodnych otaczających kompleks.

b)Strefa monastyczna

Strefa Klasztorna znajduje się pośrodku, na obszarze leśnym między Świętym Ogrodem a Nową Wioską Lumbini. Strefa jest podzielona na dwie enklawy klasztorne kanałem centralnym. We Wschodniej Strefie Klasztornej znajduje się 13 działek, a w Zachodniej Enklawie Klasztornej 29, z czego łącznie 42 działki przeznaczone są pod budowę nowych klasztorów szkół buddyzmu therawady i mahajany.

Chcesz dodać do swojej wycieczki Chitwan Safari?

c)Nowa wieś Lumbini

Centrum kulturalne znajduje się pomiędzy Strefą Klasztorną a Nową Wioską Lumbini. Ośrodek badawczy, biblioteka, audytorium i muzeum zapewniają dostęp do informacji zwiedzającym, a studentom i badaczom – zaplecze naukowo-badawcze.

Północna część obszaru objętego planem zagospodarowania przestrzennego jest rozwijana jako Nowa Wioska Lumbini. Jest to również brama do świata zewnętrznego, gdzie odwiedzający znajdą komfortowe hotele i restauracje oferujące niezbędne udogodnienia. Znajdują się tu Japońska Pagoda Pokoju Świata i Sanktuarium Żurawia.

INNE ATRAKCJE wycieczki do Lumbini

Nepalskie i międzynarodowe klasztory/wihary, reprezentujące rodzimą architekturę i kulturę różnych krajów buddyjskich oraz tradycje buddyjskie, fascynują odwiedzających Lumbini. Królewski Klasztor Tajski (Tajlandia), Klasztor Towarzystwa Mahabodhi w Kalkucie, Klasztor Myanmar (Myanmar), Międzynarodowa Świątynia Mniszek (Nepal), Centrum Medytacji Dhamma Janani (Nepal), Klasztor Sri Lanki (Sri Lanka) i Klasztor Kambodżański (Kambodża) to klasztory warte odwiedzenia we wschodniej strefie monastycznej.

Wielka Stupa Lotosu (Fundacja Tara, Niemcy), Centrum Medytacji Drigung Kagyud (Indie), Świątynia Sokyo (Japonia), Klasztor Linhson (Francja), Klasztor Chiński (Chiny), Klasztor Koreańskiego Towarzystwa Mahabodhi (Korea Południowa), Wietnamski Phat Quoc Tu (Wietnam), Geden International (Austria), Klasztor Manang (Nepal), Klasztor Dharmodaya Sabha (Nepal) oraz Centrum Medytacji Panditarama (Myanmar) w Zachodniej Strefie Klasztornej przyciągają do Lumbini rzesze pielgrzymów i turystów. Muzeum Lumbini, Międzynarodowy Instytut Badawczy Lumbini, Pagoda Pokoju Światowego (Japonia), Płomień Wiecznego Pokoju, Dzwon Pokoju i Sanktuarium Żurawia dodają uroku i spokoju Lumbini.

Miejsce obowiązkowe do odwiedzenia ze względu na NATURALNĄ RÓŻNORODNOŚĆ BIOLOGICZNĄ:

Lumbini, jako miejsce narodzin Buddy, to ponadczasowe miejsce szerzenia pokoju, harmonii i ukojenia na świecie. Nie tylko promuje wartości kontemplacyjne i duchowość, ale także przyciąga wielu przyrodników, botaników i zoologów swoim bogactwem.

Można tu znaleźć szeroką gamę krzewów, ziół, kwiatów i roślin. Żyje tu ponad 250 gatunków ptaków, w tym najwyższy na świecie ptak latający – żuraw Sarus – oraz zagrożone gatunki zwierząt, takie jak pyton, byk błękitny (Boselaphus tragocamelus), lis bengalski, żbik i inne – Lumbini.

WYCIECZKA PO WIOSKĘ LUMBINI:

Spacer po wioskach otaczających Lumbini Master Plan, spotkania z miejscowymi ludźmi, zakup oryginalnych wyrobów rzemieślniczych i rzeźbiarskich oraz obserwacja tradycyjnych rytuałów pozwolą Ci lepiej zrozumieć różnorodność kultur terajskich w Nepalu.

Turyści mają możliwość wyboru wycieczki do wsi Ekala, Khudabagar, Madhubani, Tenuhawa, Ama i Bhagawanpur – pieszo, rikszą, rowerem, wozem ciągnionym przez woły lub taksówką.