Stopień trudności wyprawy Mardi Himal

Ciekawi Cię poziom trudności szlaku Mardi Himal?

Chciałbym zaznaczyć, że trekkingu do bazy Mardi Himal w żadnym wypadku nie można zaliczyć do wypraw forsownych. W porównaniu z innymi znanymi trekkingami, takimi jak EBC, ABC i AC, trekking MHBC jest znacznie łatwiejszy i bardziej dostępny. Mimo to Mardi Himal Trek jest zaliczany do wypraw o średnim stopniu trudności, może go pokonać każda osoba w każdym wieku, o odpowiedniej kondycji fizycznej i wytrzymałości.

Mimo wszystko, nie oznacza to wcale, że cały trekking jest łatwy. Mardi Himal leży na wysokości 4500 metrów, co sprawia, że ​​dotarcie do bazy jest nie lada wyzwaniem. Poza tym, ten wysokogórski trekking w regionie Annapurny ma kilka odcinków z wielokrotnymi podejściami i zejściami, co czyni go wymagającym. Ale wszystko, co wiąże się z dodatkowymi trudnościami, pozostawia wspaniałe wspomnienia na resztę życia.

To powiedzenie Williama Penna „Bez krzyża nie ma korony” zapewne nie jest obce każdemu, kto wybiera się na trekking w Nepalu. W przypadku osób wybierających się na wyprawę Mardi Himal, jak to przysłowie mogłoby stanowić wyjątek? Jest ono równie ważne dla wędrowców, jak i dla innych, którzy często podejmują się tego typu aktywności.

Jak trudny jest trekking Mardi Himal? – to pytanie, na które, moim zdaniem, nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Wioski etniczne, wspaniałe tereny górskie, wzgórza widokowe i cudowne wodospady zawsze czekają na Ciebie, by Cię oczarować. Po dłuższej wędrówce, szlakiem do bazy Annapurny, na większości zakrętów witają Cię ogromne szczyty Annapurny i Dhaulagiri, Machhapuchhre, Himchuli i wiele innych.

Szlaki, jeśli przejdziemy od subtropikalnej roślinności do alpejskiej, dają jeszcze większą szansę na eksplorację flory i fauny regionu Annapurny. Ponadto, aby poczuć i dotknąć bogactwa stylu życia i tradycji plemion Gurung, Tamang i Magar podczas trekkingowej przygody, ciężka praca, która puka do drzwi, jest warta zachodu.

Niezdefiniowane. Interesuje Cię zatem poziom trudności tej wędrówki? To zdecydowanie jeden z najlepiej strzeżonych sekretów Nepalu. Nie ma tam tylu wędrowców, co na niektórych innych trasach, co jest świetne. Trasa znajduje się w rejonie Annapurny i zapewniam Cię, że krajobrazy zapierają dech w piersiach.

Szukasz kompleksowego przewodnika na wycieczkę do Mardi?

[id pakietu=”455″]

Omawiamy trekking na odległość bliską dotknięciu, odpowiednio do Annapurny Południowej, Machapuchare (Rybiego Ogona) i Mardi Himal. Wiadomo, że trekking rozpoczyna się w Phedi, około godziny jazdy od Pokhary, i można go ukończyć w 4-5 dni, co czyni go idealnym rozwiązaniem dla osób z napiętym harmonogramem, ale z niesłabnącą chęcią eksploracji.

Nieokreślony. Jest stosunkowo mniej turystyczny, dlatego nie można poczuć natury, lasów i gór bez spotkania setek innych podróżników. Co więcej, herbaciarnie rozmieszczone wzdłuż drogi są dość przytulne i odzwierciedlają tradycyjną nepalską gościnność.

Wybierz porę wiosenną, szczególnie od marca do maja, lub jesień, szczególnie od września do listopada, ponieważ wtedy nie jest ani bardzo chłodno, ani bardzo gorąco, a widoczność jest zazwyczaj bardzo dobra.

Ale pamiętaj też o piciu dużej ilości wody, bo podczas wędrówek ludzie często zapominają, że są spragnieni. Nie spiesz się, żeby szybko się nie zmęczyć, i oczywiście miej przy sobie aparat, bo i tak będziesz chciał uwiecznić wszystko na zdjęciach.

Zapewniam, że to uczucie, którego nigdy nie będziesz chciał stracić. Mardi Himal to dokładnie taki rodzaj przygody, jakiej pragnie współczesny podróżnik – kulturalna, pełna przygód i wrażeń wizualnych podróż przez jedne z najbardziej spektakularnych górskich krajobrazów na świecie. Przygotuj się na podróż swojego życia!

Czy trasa Mardi Himal jest odpowiednia dla początkujących trekkerów?

Do udziału w wyprawie nie jest wymagany żaden sprzęt techniczny ani wcześniejsze doświadczenie trekkingowe. Dzięki temu wyprawa MBC jest idealna dla miłośników trekkingu każdego typu. Region Annapurny jest łatwy do przebycia dla każdego, od początkujących po profesjonalistów.

Ale gdy pojawia się pytanie o poziom trudności wyprawy Mardi Himal, ta trasa pozostaje zazwyczaj łatwa dla doświadczonych wędrowców. Jednak początkujący wędrowiec może uznać ją za nie lada wyzwanie. Jednak, o ile masz chęć i determinację, by ją podjąć, nie ma nic lepszego niż niemożność.

Trekking można jednak zaliczyć do wypraw o średnim stopniu trudności, jeśli chodzi o wymagany poziom wysiłku i wysiłku fizycznego; jednak kwestie techniczne, czyli faktyczne wyzwania związane z wyprawą, można uznać za stosunkowo łatwe lub lekko-umiarkowanie trudne.

Z tego samego powodu trudno jest komukolwiek precyzyjnie określić stopień trudności trekkingu do bazy Mardi. Stopień trudności Mardi Himal Trek nadal będzie zależał od wcześniejszego doświadczenia w trekkingu i poziomu sprawności fizycznej osób w grupie. Chociaż doświadczony trekker uzna go za bardzo łatwą wyprawę trekkingową, dla początkujących jest on stosunkowo trudny.

Oprócz powyższych czynników, poziom trudności wędrówki zależy od wielu czynników, takich jak dystans lub długość wędrówki, czas potrzebny na jej pokonanie, pogoda i temperatura, wysokość i aklimatyzacja, koszty, dostępność jedzenia i zakwaterowania itp. Biorąc jednak pod uwagę szereg czynników, uznaje się ją za wędrówkę o umiarkowanym poziomie trudności.

Te trekkingi są możliwe dla każdego miłośnika trekkingu, ale odrobina planowania, rozsądku oraz spora dawka cierpliwości i wytrwałości będą przydatne. Poniżej znajdziesz punkty szczegółowo opisujące poziomy trudności trekkingu do bazy Mardi Himal.

Długość wyprawy sprawiła, że ​​wyprawa Mardi Himal była trudna

Zazwyczaj sugeruje się, że trekking zajmie około 7 dni. Niemniej jednak, w zależności od biura podróży, czas spędzony na wyprawie jest różny. Niektórzy planują trasę na dwa tygodnie, podczas gdy inni planują ją na ponad dwa tygodnie.

Osoby, które chcą pokonać szlak MBC w mniej niż 7 dni, mogą to zrobić, jeśli odważą się zwiększyć tempo marszu. Wymaga to jednak od osób o odpowiedniej sile fizycznej i psychicznej oraz doświadczeniu. Dla osób wybierających się na trekking po raz pierwszy zaleca się 5-7-dniowy trekking do MBC.

Dystans pokonywany podczas dni trekkingowych. Średnio podczas ćwiczeń trekkingowych wymagane jest pokonanie 4-6 godzin dziennie. Należy również wspomnieć, że bardziej doświadczeni trekkerzy mogą potrzebować jeszcze mniej czasu niż podano powyżej.

Jeśli jednak nie masz wcześniejszego doświadczenia w chodzeniu, to aby dotrzeć do celu, prawdopodobnie będziesz musiał pokonywać strome szlaki dłużej niż deklarowana liczba godzin. Poza tym, długo po zakończeniu podróży i osiągnięciu celu, ból nogi może być jedyną rzeczą, która będzie stale zaprzątać Twoje myśli. To przeciwieństwo czerpania przyjemności z całego spaceru przez cały dzień; Twój dzień zakończy się zestresowanym umysłem.

Dlatego wskazane jest, aby przed wyruszeniem na wyprawę do Mardi zdobyć pewne doświadczenie trekkingowe. Ponadto, zaleca się trenowanie długodystansowych wędrówek po równinach i terenach pagórkowatych kilka miesięcy przed właściwą wyprawą.

Całkowity obszar pokonany podczas wędrówki

Podczas trekkingu MBC dystans do pokonania to około 45 km w ciągu około 7 dni. To tak, jakby codziennie pokonywać pieszo 10-15 km. Poza możliwością obserwacji różnorodnych gatunków roślin i zwierząt, trekking w regionie Mardi jest stosunkowo łatwy.

Jednak niektóre odcinki trasy trekkingowej ze stromymi podejściami i zejściami są bardzo trudne i męczące. Dla początkującego, który decyduje się na wielotygodniową wędrówkę po trudnym terenie, pokonywanie 10–15 kilometrów dziennie może być koszmarem. Dlatego, aby przygotować się na dystans, jaki będzie mu towarzyszył podczas trekkingu, warto wybrać się na długie i krótkie wędrówki.

Stopień trudności szlaku trekkingowego:

Chociaż szlaki w bazie Mardi są stosunkowo mniej wymagające niż szlak Annapurna Circuit, szlaki prowadzące do MBC nie zawsze są gładkie i lśniące. Wędrówka przez 6-7 godzin dziennie przez około pięć dni na dużych wysokościach bez wątpienia nie należy do łatwych zadań. Szlaki w MBC są kręte, niektóre prowadzą pod górę, inne w dół, a ze względu na dużą wysokość człowiek czuje się bardzo wyczerpany.

Informacje o stopniu trudności trasy w drodze do bazy Mardi:

Po dotarciu z Katmandu do Pokhary, wędrówka do MBC rozpoczyna się w Kande. Do Kande można dojechać w cztery godziny z Pokhary, pięknego miasta Nepalu.

Trasa między Kande a obozem w Australii jest dość wymagająca, ale jeśli zaczynasz od Phedi, musisz wspiąć się po schodach do Dhampus, więc lepiej rozpocząć wędrówkę w Kande. Pokonanie tylu schodów to bez wątpienia bardzo wyczerpujące wyzwanie, nawet dla najbardziej doświadczonych trekkerów. Co zaskakujące, każdy może pokonać te schody, wystarczy tylko odrobina cierpliwości i wytrwałości.

Idąc dalej od obozu australijskiego do Pitam Deurali, szlak jest nadal nieco łatwiejszy, ale poranny marsz z Deurali do obozu leśnego może ponownie sprawić, że poczujesz się nieco bardziej zmęczony. Jednak gdy obóz znajduje się na szczycie wzgórza, zapierający dech w piersiach widok na zachwycające zachody słońca nad górami rekompensuje trudną wspinaczkę na wzgórze obozu leśnego.

Następnie wędrówka tym szlakiem przez pewien czas prowadzi do obozowiska RestCamp, po czym następuje kolejny podjazd do obozowiska Lowcamp i stamtąd przez Badaldanda. Kolejne 2 godziny bardzo stromego podejścia z obozowiska Lowcamp trasą prowadzącą do Badal Danda. Tego dnia możesz samodzielnie zdecydować o poziomie trudności wędrówki.

Trasa trekkingowa MBC z Badaldanda do Mardi High Camp jest łatwa. Szlak rozpoczyna się w Mardi High Camp po przekroczeniu Low Viewpoint i Upper Viewpoint i dociera do Mardi High Camp. Wędrówka z High Camp w kierunku pierwszego punktu widokowego jest stroma i może zająć do 2 godzin.

Tam, gdzie poruszanie się w górę samo w sobie jest trudne, niski poziom tlenu na tak dużej wysokości dodatkowo go potęguje. Chociaż ten odcinek szlaku nie oferuje łatwych wędrówek, to gdy tylko postawisz stopy na szlaku z drugiego punktu widokowego do bazy Mardi Himal, z pewnością będziesz oczarowany.

Poziom trudności trasy powrotnej Mardi Himal.

Powrót z MBC do High Camp jest również możliwy w 3 godziny i jest jeszcze łatwiejszy. Jednak półgodzinny zjazd z Highcamp do Badaldandy nieco ułatwia powrót. Z Badaldandy szlak prowadzi do Lowcamp, a następnie do Sidding.

Szlak z obozowiska dolnego do Sidding to nie tylko zjazd, ale i trudna trasa. Po dotarciu do Sidding, zarezerwuj sobie trochę czasu na pyszny górski lunch, a następnie przygotuj się na powrót do Pokhary.

Pogoda i temperatura sprawiają, że wędrówka jest trudna:

Pogoda i temperatura należą do czynników, które mogą wzbogacić wrażenia z wędrówki lub wręcz przeciwnie, utrudnić ją. Pogoda i temperatura na obszarach wysokogórskich są stosunkowo niestabilne i ściśle ze sobą powiązane.

Podczas wypraw wysokogórskich typowe będą ciepłe temperatury, jednak w trakcie marszu do bazy Mardi można się spodziewać trudnych warunków pogodowych.

Czasami śnieg pozostaje w zasięgu wzroku, a innym razem jego topnienie utrudnia poruszanie się po szlaku, jak pokazano poniżej: Należy jednak pamiętać, że w dowolnym momencie może pojawić się silny wiatr, który dodatkowo utrudni wędrówkę.

Ponadto temperatura w tych miejscach zawsze osiąga swoje ekstremalne wartości, im wyżej się znajdujemy. O ile jednak w dzień jest dość ciepło, o tyle w nocy temperatura może spaść poniżej minus stopni. Przebywanie w takiej temperaturze w nocy może być niewygodne i trudne. W takim przypadku ptak musiałby przetrwać taką temperaturę w nocy.

Niemniej jednak, dzięki tym podstawowym elementom wyposażenia rozgrzewającego, można wytrzymać niskie temperatury. Wybierając się w region położony wyżej, często pogoda bywa nieprzewidywalna, dlatego wszelkie zaopatrzenie powinno być brane pod uwagę. Co więcej, o wiele łatwiej i skuteczniej jest wędrować po tym obszarze, wybierając odpowiednią porę roku.

Ostra choroba wysokościowa, znana również jako choroba wysokościowa, utrudnia wędrówkę

Czy masz pojęcie o ostrej chorobie górskiej? Jeśli tak, to wspaniale. Jeśli nie, to również nie martw się. Zanim przeczytasz kolejny akapit, upewnij się, że rozumiesz, o co chodzi. choroba wysokościowa oznacza. Znajomość faktów na temat choroby wysokościowej może w pewnym stopniu ułatwić Ci wędrówkę.

Kiedy wystawiasz swoje ciało na działanie niskiego poziomu tlenu na większej wysokości, może ono nie być w stanie wytrzymać tego ciśnienia i rozwinie się choroba wysokościowa. Zazwyczaj choroba wysokościowa występuje powyżej 2500 m n.p.m. Do objawów choroby wysokościowej należą zawroty głowy, wymioty, duszność i pulsujący ból głowy.

I to są objawy, których doświadczasz podczas wędrówek po wyższych partiach gór, co oznacza, że ​​to już najwyższy czas, by podjąć działanie. Ale jeśli zignorujesz te oznaki, choroba wysokościowa doprowadzi cię prosto do etapu śmierci.

Dlatego jeśli wystąpią objawy choroby wysokościowej, nie należy wspinać się dalej, a jeśli to możliwe, zaleca się zejście na niziny. Jeśli ponownie poczujesz się nieswojo, odpocznij i/lub wypij odpowiednią ilość płynów.

Ustąpienie objawów może jednak potrwać tygodnie i w takim przypadku można kontynuować wędrówkę. Jeśli jednak w ciągu najbliższych dwudziestu czterech do czterdziestu ośmiu godzin nie wystąpią żadne objawy, należy wrócić do miasta i zgłosić się do szpitala.

Aby uniknąć choroby wysokościowej, należy kontrolować prędkość podczas trekkingu. Palenie tytoniu i spożywanie alkoholu podczas trekkingu wysokogórskiego to kolejne ograniczenie. Ponadto, odpowiednie spożycie wody, zup, soczewicy i innych płynów ma istotny wpływ na ochronę przed chorobą wysokościową.

Jeśli zastosujesz się do wszystkich tych wskazówek, niezależnie od tego, jak doświadczonym jesteś trekkerem, istnieje ryzyko, że padniesz ofiarą choroby wysokościowej.

Ze względu na fakt, że Trek odbywa się na dużych wysokościach, ryzyko wystąpienia choroby wysokościowej jest bardzo wysokie. Jednak stosując wszystkie powyższe środki ostrożności, można zminimalizować ryzyko wystąpienia choroby wysokościowej.

Trekking do bazy Annapurny rozpoczyna się w stosunkowo niższym rejonie Kande, na wysokości 1700 m n.p.m., a następnie z każdym dniem stopniowo wzrasta. Dlatego ryzyko wystąpienia choroby wysokościowej w rejonie Mardi Himal jest mniejsze niż w przypadku wielu innych znanych trekkingów, takich jak ten do bazy pod Everestem.

W przypadku trekkingu EBC, rezerwując lot z Katmandu do Lukli, od razu osiąga się wysokość 2860 m n.p.m. Ponieważ tak wysokie wysokości można pokonać w ciągu godziny, ryzyko choroby wysokościowej podczas trekkingów w rejonie Everestu jest stosunkowo wysokie.

Dostępność jedzenia i zakwaterowania utrudniała wędrówkę do Mardi Himal:

Ponieważ na szlaku do bazy Mardi znajduje się wiele herbaciarni i schronisk, problem wyżywienia i zakwaterowania nie będzie stanowił problemu. Herbaciarnie oferują tu podstawowe udogodnienia. Każdy, kto szuka luksusowego noclegu, znajdzie kilka luksusowych schronisk w drodze do bazy Mardi. Jeśli jednak oczekujesz luksusu, jaki oferuje miasto, z pewnością się zawiedziesz.

Podobnie, w tym okresie bardzo trudno jest zarezerwować pokoje jednoosobowe. Czasami trzeba będzie spać z innymi uczestnikami wędrówki w jednym pokoju. Co więcej, osoby korzystające z herbaciarni często dzielą łazienkę. W takiej sytuacji trzeba iść na kompromis.

W niektórych herbaciarniach można skorzystać z gorącego prysznica bez dodatkowych opłat. W niektórych herbaciarniach należy jednak liczyć się z dodatkową opłatą za taką usługę.

Jeśli więc planujesz jedzenie i napoje, które znajdziesz w centralnych częściach hoteli, nie rób tego. Tak, Region Annapurna zaspokaja potrzeby żywieniowe wędrowców, co wynika z powyższej listy produktów, które wędrowcy mogą znaleźć w regionie. I nigdy nie dorównuje ona temu, co można znaleźć w miastach.

Budżetowy Mardi Himal Trek Trudność

Budżet również odgrywa bardzo dużą rolę w zwiększaniu lub zmniejszaniu poziomu trudności Trek. Jeśli dysponujesz odpowiednim budżetem, możesz spędzić trekking, korzystając z dostępnego luksusowego noclegu. Jeśli jednak brakuje Ci pieniędzy, spędzenie nocy z ograniczonym, podstawowym wyposażeniem nie jest łatwe w Tanzanii.

Ponadto, jak zaobserwowano z koszt wyżywienia i zakwaterowania W porównaniu z niższymi poziomami, w tych sekcjach, każdy przedmiot lub usługa kosztuje tam dużo. Im wyżej w klasie, tym bardziej zauważalna jest wysoka cena każdego dobra.

Ale wchodząc na wyższe poziomy, znajdziesz tu wszystkie rodzaje towarów pogrupowane według cen. Ponieważ na wyższych wysokościach nie ma dróg do transportu towarów, jedynym dostępnym środkiem transportu są muły lub tragarze.

Dostępnych jest kilka bankomatów i banków niż na niektórych innych szlakach trekkingowych w Nepalu. Warto jednak mieć przy sobie trochę gotówki, jeśli wybierasz się na trekking do terenów plemiennych.

Wędrówka solo lub z przewodnikiem Stopień trudności

W każdym miejscu na szlaku trekkingowym znajduje się wiele znaków wskazujących kierunek. Dlatego też ta wyprawa była wspaniałym doświadczeniem, mimo że robiłem to sam. Jednak dla osób wybierających się w ten region po raz pierwszy, które nie spodziewały się ostrej choroby górskiej, wędrówka do bazy Mardi Himal może być dość wyczerpująca.

Jeśli więc zdecydujesz się na trekking z tym przewodnikiem, dopilnuje on, aby Twoje tempo było odpowiednio dotrzymane i dołoży wszelkich starań, aby podróż była jak najbardziej przyjemna. Mimo to, dokłada wszelkich starań, aby zaoferować Ci jeszcze lepsze zakwaterowanie w szczycie sezonu na większych wysokościach.

Dotyczy to również wędrówki bez obciążenia, która również wymaga tragarza. Poruszanie się po schodach z ciężkim plecakiem dodatkowo męczy i wyczerpuje. Dlatego można powiedzieć, że wybierając się na szlaki trekkingowe w Nepalu, warto skorzystać z usług tragarza. Jeśli wybierzesz się do bazy Mardi bez tragarza, w połowie szlaku wędrówka będzie znacznie trudniejsza.

A w takim przypadku, jeśli ktoś zdecyduje się szukać tragarza, to ma bardzo małe szanse na znalezienie tam tragarza. Kierując się tą logiką, jeśli jakimś cudem uda ci się kogoś znaleźć, zapłacisz bardzo wysoką cenę.

Poziom trudności w kolejności malejącej, w zależności od pory roku, w której odbywa się trekking do bazy Mardi. Oprócz dwóch głównych sezonów trekkingowych, w Nepalu występują cztery pory roku. Należą do nich: jesień, wiosna, zima i lato. Pory te charakteryzują się różnymi rodzajami „niesamowitości” i poziomami trudności, które je od siebie odróżniają. Niemniej jednak, niezależnie od pory roku, którą wybierzesz na trekking, zawsze czekają Cię jakieś problemy.

Jeśli chodzi o bazę Mardi, jakie trudności można napotkać podczas trekkingu jesienią i wiosną?

Ze względu na umiarkowane temperatury i niewielkie wahania pogody, jesień i wiosna to idealne pory roku na odwiedzenie Nepalu. Podobnie jest w przypadku trekkingu do bazy Mardi. Jednak to przejrzystość nieba i wspaniałe góry przyciągają wielu trekkerów w region Mardi, szczególnie jesienią i wiosną.

Mimo że wiosna i jesień są uważane za najlepsze pory roku na trekking, gdyż oferują wspaniałe widoki, to wybierając się na trekking w tej części świata wiosną i jesienią, można napotkać pewne wyzwania.

Jedynym wyzwaniem, z jakim można się spotkać podczas jesiennej lub wiosennej wędrówki, jest problem z wynajęciem pokoju jednoosobowego. W niektórych miejscach nie ma nawet koncepcji „współdzielenia pokoju”. Czasami może być również konieczne odczekanie w kolejce podczas przygotowywania posiłku.

Jednak obóz bazowy Mardi jest bardzo popularnym celem trekkingowym w szczycie sezonu, dlatego pamiętaj o wcześniejszej rezerwacji noclegu. Zatłoczone szlaki oznaczają, że możesz spotkać się z innymi ludźmi, co może dodatkowo utrudnić wędrówkę osobom lubiącym samotne miejsca.

Poziom trudności wyprawy Mardi Himal poza sezonem

Dla miłośników spokoju i samotności, dla miłośników długich wędrówek, zarówno lato, jak i zima to najlepsze pory roku. Jednak zimno zimą i ulewne deszcze latem wydają się bardzo niekorzystne dla warunków pogodowych.