Ernstige hoogteziekte in Nepal

Acute hoogteziekte in Nepal – Himalayaziekte:

De grootste angst van trekkers die voor het eerst in Nepal gaan trekken, is hoogteziekte (Acute Mountain Sickness). Hoogteziekte is een zeer ernstig probleem dat iedereen kan overkomen.

Het herkennen van de symptomen en het constant alert blijven op deze symptomen kan de kans op ziekte verkleinen. De meesten van ons kunnen zich aanpassen aan het leven op grote hoogte en er voldoende tijd voor nemen (acclimatisatie is het proces van aanpassing), maar dit verschilt per persoon. Vooral bij avonturen zoals EBC-trektocht, Manaslu circuittocht, Annapurna circuittochten Trektocht naar het basiskamp van Kanchenjunga Trekkers hebben een verhoogd risico op hoogteziekte.

Sommigen krijgen hoofdpijn op 2500 meter hoogte, terwijl anderen op een hoogte die twee keer zo groot is, zonder problemen rondlopen. Het is niet mogelijk om van tevoren te voorspellen wie van de beginnende trekkers er last van zal krijgen, of wanneer. Fysieke conditie is niet per se gunstig voor jonge mensen. Het zal vaker voorkomen bij jongeren dan bij ouderen.

De beste manier om hoogteziekte te voorkomen is door geleidelijk te klimmen tot ongeveer 3000 meter, en daarna niet meer dan 400 meter per dag te stijgen. Het principe "hoog klimmen, laag slapen" is hierbij belangrijk. Het is verstandig om een ​​rustdag in te plannen, zodat het lichaam kan wennen aan het lagere zuurstofgehalte in de bergen.

Een ander belangrijk aandachtspunt is de vochtinname. Op grote hoogte is het noodzakelijk om minstens 4 liter per dag te drinken om uitdroging te voorkomen. Daarnaast moet er een halve liter per dag worden uitgeplast. Gele urine is een teken dat de vochtinname verhoogd moet worden.

Hoogteziekte kan op verschillende manieren worden herkend. Hoofdpijn, verlies van eetlust, extreme vermoeidheid. Sommige trekkers merken ook dat ze slecht slapen en kortademig worden.

Wanneer deze symptomen zich voordoen, verhoog de dosering dan niet totdat de symptomen verdwenen zijn. Als deze tekenen van afname na een dag juist verergeren, is het belangrijk om over te stappen op een lagere dosering. Neem geen sterke pijnstillers of slaapmiddelen, omdat deze de symptomen kunnen maskeren.

De ernstigste symptomen waren braken, hevige hoofdpijn, coördinatieproblemen, borrelende ademhaling, vochtophoping, toenemende vermoeidheid en kortademigheid, en zelfs rusteloosheid. Dergelijke symptomen wijzen op een zeer ernstige aandoening (vochtophoping kan zich in de longen of hersenen bevinden). Indien deze symptomen genegeerd worden, kan dit binnen 12 uur leiden tot bewusteloosheid en de dood.

De enige voorzorgsmaatregel is om direct af te dalen, desnoods 's nachts, totdat de symptomen afnemen of volledig verdwijnen. Verbetering is al merkbaar na slechts 300 meter afdalen. Vervolg uw tocht wanneer tekenen van verbetering aangeven dat dit veilig is.

Denk eraan dat je niet te snel te hoog moet stijgen en dat je onmiddellijk moet afdalen als je je niet lekker voelt.

Als u nog nooit op grote hoogte bent geweest en niet geacclimatiseerd bent, raadpleeg dan uw arts voordat u een trektocht naar grote hoogte maakt. Hij kan u een halve Diamox-tablet (125 mg) voorschrijven die u elke 12 uur moet innemen.

Diamox maskeert de symptomen van hoogteziekte niet, dus als u er nog steeds last van heeft, is het essentieel om de juiste medicatie te gebruiken. Veel mensen die het medicijn gebruiken, ervaren een licht tintelend gevoel in hun handen en voeten.

Dit zijn geen tekenen van een zich ontwikkelende hoogteziekte. U zou een verhoogde urineproductie moeten opmerken, aangezien Diamox een diureticum is en wordt gebruikt om vochtretentie te verminderen.

Op sommige plekken in Nepal is een medische hulppost te vinden die wordt gerund door vrijwilligers van de Himalayaanse Reddingsvereniging (HRA) is gelegen in Manang, Pheriche.

Tijdens het hoogseizoen zijn er enkele artsen aanwezig. 's Middags geven ze een gratis lezing over hoogteziekte met veel nuttige tips. Dit is zeker de moeite waard voor toeristen. Ze bieden ook medische consulten aan, waarvoor kosten in rekening worden gebracht.

Er zijn enkele ziekenhuizen langs de trektochten in Nepal. Evacuatie vanuit meer afgelegen gebieden op sommige trektochten is moeilijk te organiseren en extreem kostbaar. De reddingsoperatie duurt ook langer vanwege de weersomstandigheden, de benodigde verzekeringsdocumenten en de communicatiesystemen.

Een reddingspoging wordt alleen ondernomen als er een garantie is gegeven voor voldoende betaling na een acute hoogteziekte in Nepal. Onafhankelijke trekkers hebben minder kans op een positieve reactie op een oproep voor evacuatie per vliegtuig en op een kamer in hotels en theehuizen.

De ervaren gids schiet hen snel te hulp als ze in gevaar zijn. Mission Himalaya Treks And Expeditions PVT Ltd. Het wordt aangeraden om je aan te sluiten bij een goed reisbureau dat je tijdens je hele reis naar Nepal kan ondersteunen.